Ik ben Monique Burger. Ik vind het ontzettend leuk om met kinderen te werken omdat kinderen o.a. oprecht, speels en creatief zijn. Dit zijn eigenschappen die bij mij ook sterk ontwikkeld zijn. Als zestienjarige gaf ik al atletiektraining aan kinderen in de leeftijdsfase van zes tot en met acht jaar. Ik heb meerdere jaren als zwemonderwijzeres gewerkt. Ik heb o.a. particuliere zwemles, schoolzwemmen, baby- en peuterzwemmen gegeven. Ik heb ook nog een aantal jaar als pedagogisch medewerkster op een BSO gewerkt waar ik o.a. een hardloopproject had voor kinderen. Ik heb mijn werk altijd gecombineerd met wedstrijdsport/topsport-atletiek en -triatlon.

Eenmaal gestopt met wedstrijdsport/topsport kwamen de levensvragen ‘Wat doe ik op aarde?’ en ‘Wat is mijn levensdoel?’ Er vond een intensieve reis plaats naar mijn ware zelf. Deze reis was nodig doordat ik de topsport als overlevingsmechanisme had gebruikt om de pijnlijke en harde levenslessen die ik had gekregen te kunnen onderdrukken en weg te maken. Zo kwam ik op mijn reis tegen waar ik voor sta, wat mijn waardes en archetypes zijn. Ik ontdekte dat ik een watertype ben en hooggevoelig. Tijdens deze reis kwam yoga ook op mijn pad en dit voelde zo goed dat ik in maart 2018 ben gestart met de opleiding Holistische kinderyoga bij Arterre in Nijmegen. Deze heb ik succesvol afgerond. Vervolgens ben ik doorgegaan met de opleiding Therapeutische kinderyoga en deze heb ik wederom succesvol afgesloten. Ik blijf mijzelf  bijspijkeren zo heb ik in mei 2019 de bijscholing tieneryoga gevolgd bij KIDSYOGA te Wageningen en in juni 2019 een tweedaagse bijscholing traumaverwerking bij kinderen aan de Jip en Jan Academie te Almere.

Ik vind het erg leuk om kinderen iets te leren op een speelse, creatieve en warme manier. Als kinderyogadocente kan ik deze kwaliteiten optimaal benutten. Vaak komt er bij leren of een sport beoefenen druk kijken omdat je cijfers ergens voor krijgt, over moet gaan naar de volgende klas, een diploma moet halen, aan een wedstrijd deelneemt waar het gaat om winst en verlies, enz. Bij yoga is dit niet het geval en niet de bedoeling. Je doet het zo goed mogelijk binnen je eigen grenzen. Ik weet als geen ander hoe het is om onder grote druk te staan, gelabeld te worden, niet meer in zijn geheel bekeken te worden, niet meer in je lichaam te zitten en je ware zelf te verliezen. Ik wil graag de kinderen leren en meegeven dat ondanks de toch wel snelle, drukke en prestatiemaatschappij er altijd een rustpunt in hunzelf is, dat ze zichzelf mogen accepteren, in zichzelf mogen blijven geloven en dat ze mogen zijn wie ze zijn. Kortom, houd de verbinding met jezelf!